Shutdown rozpoczął się wraz z początkiem nowego roku budżetowego, gdy wygasło dotychczasowe finansowanie. Służby uznawane za niezbędne kontynuowały pracę, często bez bieżącej wypłaty, natomiast część urzędów ograniczyła działalność, a setki tysięcy pracowników stanęły przed perspektywą przymusowych urlopów.
Senat ponownie odrzucił projekt Republikanów przewidujący przedłużenie finansowania o siedem tygodni. Demokraci domagali się porozumienia w sprawie wygasających dopłat, które obniżały koszt polis kupowanych w ramach Affordable Care Act; Republikanie chcieli najpierw wznowić finansowanie administracji.
Pierwszy dzień nie przyniósł przełomu, a obie partie obarczały się odpowiedzialnością. Skala praktycznych zakłóceń zależała od planów awaryjnych poszczególnych instytucji oraz długości impasu.
Shutdown nie oznaczał zatrzymania całego państwa. Wojsko, kontrola ruchu lotniczego, ochrona granic i inne funkcje bezpieczeństwa działały dalej, choć przedłużający się brak finansowania mógł zwiększać presję na pracowników i usługi publiczne.
Skutek impasu
- Część urzędów ograniczyła pracę.
- Funkcje uznane za niezbędne były kontynuowane.
- Senat nie przyjął siedmiotygodniowego finansowania pomostowego.
- Spór obejmował przyszłość dopłat do ubezpieczeń zdrowotnych.