8 listopada trwały prawne i polityczne następstwa głosowań przeprowadzonych poprzedniego dnia. Sejm wyraził zgodę na pociągnięcie Zbigniewa Ziobry do odpowiedzialności karnej w odniesieniu do wszystkich 26 czynów wskazanych we wniosku, a następnie zgodził się na jego zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie.
Po decyzji izby prokurator z zespołu śledczego Prokuratury Krajowej wydał 7 listopada postanowienie o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu Ziobry do siedziby PK. Celem miało być wykonanie czynności procesowych, w tym przedstawienie zarzutów.
Wniosek prokuratury obejmował 26 zarzucanych czynów związanych ze śledztwem dotyczącym Funduszu Sprawiedliwości. Organy ścigania przedstawiały swoją wersję odpowiedzialności byłego ministra; na tym etapie zarzuty nie były prawomocnym rozstrzygnięciem o winie.
Zgoda Sejmu usuwała przeszkodę wynikającą z immunitetu, ale sama nie była decyzją sądu o osadzeniu posła w areszcie. Zastosowanie tymczasowego aresztowania wymagało odrębnego postanowienia sądu, a Ziobro korzystał z domniemania niewinności.
Co zmieniły decyzje
- Sejm wyraził zgodę na odpowiedzialność karną w odniesieniu do 26 punktów wniosku.
- Izba zgodziła się również na zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie posła.
- Prokurator zarządził zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie do Prokuratury Krajowej.
- O ewentualnym tymczasowym aresztowaniu musiał osobno zdecydować sąd.