Projekt wyznaczał Komisję Nadzoru Finansowego jako organ nadzoru nad rynkiem kryptoaktywów. KNF miała otrzymać uprawnienia nadzorcze i dochodzeniowe, a także możliwość nakładania sankcji na podmioty prowadzące działalność w sposób nieuczciwy.

Ministerstwo Finansów wskazywało na ochronę klientów: prawo do informacji o cechach i ryzyku danego aktywa, wymóg jasnych materiałów marketingowych oraz procedury szybkiego, sprawiedliwego i bezpłatnego rozpatrywania skarg. Projekt przewidywał również możliwość wykupu określonych kryptoaktywów od emitenta.

Ponowne przyjęcie tekstu przez rząd nie oznaczało wejścia przepisów w życie. Projekt rozpoczynał kolejną drogę parlamentarną po prezydenckim wecie; dopiero uchwalenie ustawy i zakończenie dalszych etapów mogło stworzyć krajowe ramy wykonywania MiCA.

Co przewidywał projekt

  • Komisja Nadzoru Finansowego miała nadzorować rynek kryptoaktywów.
  • Regulacja służyła stosowaniu unijnego rozporządzenia MiCA w Polsce.
  • Klienci mieli uzyskać standardy informacji, marketingu i obsługi skarg.
  • Decyzja rządu otwierała nową ścieżkę legislacyjną, a nie wprowadzała ustawy w życie.