Element pod nazwą „Italian cooking, between sustainability and biocultural diversity” trafił na reprezentatywną listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości podczas dwudziestej sesji komitetu UNESCO w New Delhi.
Uznanie dotyczyło wiedzy, umiejętności i społecznych rytuałów związanych z przygotowaniem oraz spożywaniem jedzenia. UNESCO akcentowało przekazywanie praktyk między pokoleniami, wykorzystywanie sezonowych składników i znaczenie wspólnego stołu.
Decyzja nie wymieniała pizzy, makaronu, tiramisu ani innych konkretnych dań jako osobnych laureatów. Chronionym elementem była żywa praktyka kulturowa, a nie zamknięty kanon receptur czy handlowe oznaczenie pochodzenia produktów.
Wpis na listę zobowiązywał do działań podtrzymujących tradycję i zwiększał jej międzynarodową widoczność. Nie ustanawiał jednak wyłącznego prawa Włoch do technik kulinarnych ani automatycznych ograniczeń dla restauracji poza krajem.
Znaczenie wpisu
- UNESCO uznało społeczną praktykę włoskiego gotowania i jedzenia.
- Decyzję podjęto podczas sesji komitetu w New Delhi.
- Wpis obejmował wiedzę i rytuały przekazywane między pokoleniami.
- Nie był osobnym certyfikatem dla konkretnych dań ani lokali gastronomicznych.