Pod wspólnym tekstem podpisali się Jens-Frederik Nielsen, Pele Broberg, Múte B. Egede, Aleqa Hammond i Aqqalu C. Jerimiassen. Reprezentowali odpowiednio Demokraatit, Naleraq, Inuit Ataqatigiit, Siumut oraz Atassut.
Sygnatariusze podkreślili, że nie chcą być ani Amerykanami, ani Duńczykami, lecz Grenlandczykami. Przyszłość kraju ma być ustalana przez jego mieszkańców zgodnie z ustawą o samorządzie i prawem międzynarodowym, bez nacisku na szybkie rozstrzygnięcie.
Partie opowiedziały się zarazem za bliskim dialogiem z sojusznikami i partnerami. Zapowiedziały przyspieszenie posiedzenia parlamentu, aby w nadzwyczajnej sytuacji przeprowadzić rzetelną i wspólną debatę polityczną.
Wspólny mianownik pięciu ugrupowań
- Grenlandia ma pozostać podmiotem, a nie przedmiotem rozmów innych państw.
- Samostanowienie osadzono w prawie międzynarodowym i obowiązującym ustroju autonomii.
- Deklaracja nie odrzucała współpracy z USA ani pozostałymi państwami zachodnimi.
- Przyspieszone obrady Inatsisartut miały uporządkować krajową debatę w warunkach presji.