Rozporządzenie wykonawcze nr 14373, podpisane 9 stycznia i podane szerzej do wiadomości następnego dnia, objęło środki ze sprzedaży wenezuelskich surowców oraz rozcieńczalników wpłacane rządowi USA lub przechowywane przezeń na wyznaczonych rachunkach Departamentu Skarbu. Zakazało ich zajmowania w postępowaniach sądowych.
Dokument stwierdzał, że fundusze pozostają suwerenną własnością Wenezueli, a USA pełnią wobec nich funkcję depozytariusza. O ich wypłatach na cele publiczne, rządowe lub dyplomatyczne miał decydować sekretarz stanu, a sekretarz skarbu otrzymał upoważnienie do wdrożenia mechanizmu.
Administracja argumentowała, że przejęcie pieniędzy przez prywatnych wierzycieli utrudniłoby działania na rzecz stabilizacji Wenezueli. Rozporządzenie nie przekazywało funduszy na własność Stanów Zjednoczonych ani nie określało w dniu publikacji szczegółowego harmonogramu ich wykorzystania.
Jak działała ochrona środków
- Zajęcia, wyroki, zastawy i egzekucje wobec wskazanych rachunków uznano za niedopuszczalne.
- Środki miały zachować status majątku państwa wenezuelskiego.
- USA przechowywały je w roli publicznego depozytariusza, a nie uczestnika rynku.
- Wypłaty wymagały decyzji administracyjnej zgodnej z celami publicznymi lub dyplomatycznymi.