Zaćmienie Księżyca, które rozpoczęło się w nocy z 27 na 28 sierpnia, należało do wyjątkowo głębokich zjawisk tego typu — w momencie maksimum cień Ziemi zasłonił, według wyliczeń, 96,2 proc. powierzchni tarczy Księżyca, co oznaczało niemal całkowite jego zaciemnienie mimo formalnie częściowego charakteru zjawiska.
Z terytorium Polski widoczny był jedynie początek zjawiska. Faza penumbralna ruszyła około godziny 3:23, a wyraźna, częściowa faza zaćmienia — z widocznym ciemnym rąbkiem na tarczy Księżyca — zaczęła się około 4:30. Najlepszy moment obserwacji w Warszawie przypadł na około 5:37, gdy Księżyc znajdował się nisko, tuż nad zachodnim horyzontem.
Zanim zjawisko osiągnęło swoje maksimum przypadające na około godzinę 6:12 czasu polskiego, Księżyc zdążył zajść za horyzont, chowając się przed polskimi obserwatorami około godziny 5:45. Polska Agencja Kosmiczna zalecała wybór punktu obserwacyjnego z odsłoniętym widokiem na zachód, wolnym od drzew i wysokiej zabudowy.
Obserwatorzy w zachodniej części kraju mieli nieco większe szanse zobaczyć dłuższy fragment zjawiska niż mieszkańcy wschodnich regionów, ze względu na różnice w czasie zachodu Księżyca. Agencja przypomniała, że w odróżnieniu od zaćmień Słońca, obserwacja zaćmienia Księżyca nie wymaga żadnych filtrów ochronnych.
Kalendarium zjawiska (czas polski)
- 3:23 — początek fazy penumbralnej zaćmienia.
- 4:30 — początek widocznej fazy częściowej.
- 5:37 — najlepszy moment obserwacji z Polski, Księżyc tuż nad horyzontem.
- 6:12 — globalne maksimum zaćmienia, już po zachodzie Księżyca w Polsce.