Ustawa przewidywała nadzór KNF nad rynkiem kryptoaktywów, w tym monitorowanie podmiotów i prowadzenie ich rejestru. Regulator miał także otrzymać możliwość wpisywania do osobnego rejestru domen wykorzystywanych przez nieuczciwe podmioty.
Emitenci i usługodawcy mieli przedstawiać klientom jasne informacje o właściwościach tokenów oraz ryzyku inwestycji, a materiały marketingowe nie mogły wprowadzać w błąd. Przewidziano bezpłatne procedury rozpatrywania skarg oraz odpowiedzialność karną za najpoważniejsze naruszenia, w tym manipulacje rynkowe.
Regulacja obejmowała również internetowe kantory walutowe i nakładała na dostawców usług kryptowalutowych obowiązki związane z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Po decyzji Sejmu ustawa miała przejść dalszą ścieżkę legislacyjną przed ewentualnym wejściem w życie.
Najważniejsze założenia
- Nadzór nad rynkiem i rejestr podmiotów prowadzone przez KNF.
- Obowiązek rzetelnego informowania klientów o ofercie i ryzyku.
- Narzędzia do blokowania domen nieuczciwych podmiotów.
- Dostosowanie polskich regulacji do unijnego rozporządzenia MiCA.