Spotkanie odbyło się na skraju Amazonii, trzy dni przed formalnym rozpoczęciem konferencji klimatycznej ONZ. Przywódcy i przedstawiciele państw szczególnie podatnych na skutki ocieplenia opisywali konsekwencje coraz silniejszych burz, powodzi i susz oraz apelowali do bogatszych gospodarek o uruchomienie obiecanego wsparcia.

Uczestnicy próbowali zbudować poparcie dla ochrony lasów tropikalnych i sprawniejszych rynków emisji. Deklaracja z Belém o głodzie, ubóstwie i działaniu klimatycznym skoncentrowanym na ludziach miała skierować większą uwagę na społeczności, które najmniej przyczyniły się do kryzysu, a ponoszą znaczną część jego kosztów.

Polityczny szczyt nie był jeszcze właściwą rundą negocjacji. Oficjalna COP30 miała rozpocząć się 10 listopada i potrwać do 21 listopada, z udziałem delegacji niemal wszystkich państw-stron konwencji klimatycznej ONZ.

Z czym negocjatorzy wchodzili w COP30

  • Presja na uruchomienie finansowania adaptacji w krajach rozwijających się.
  • Brazylijskie inicjatywy dotyczące ochrony lasów tropikalnych i rynków emisji.
  • Deklaracja łącząca działania klimatyczne z ograniczaniem głodu i ubóstwa.