Projekt określa sposób wdrożenia Programu Bonu Senioralnego. Przy ocenie wniosku mają być brane pod uwagę trudności w poruszaniu się, przygotowywaniu posiłków, higienie, przyjmowaniu leków, prowadzeniu domu i utrzymywaniu kontaktów społecznych.
Bon nie będzie świadczeniem pieniężnym. Ma dawać dostęp do usług uzgodnionych w umowie seniora z gminą, na przykład pomocy w ubraniu się, przygotowaniu jedzenia, utrzymaniu porządku lub załatwieniu spraw zdrowotnych.
Wsparcie ma trwać najwyżej dwa tygodnie. Program obejmie osoby, które ukończyły 65 lat, spełniają warunek obywatelstwa określony w przepisach i mają średni dochód nieprzekraczający 3410 zł.
Na lata 2026–2028 przewidziano łącznie miliard złotych: 100 mln zł w pierwszym roku, 400 mln zł w drugim i 500 mln zł w trzecim. Pierwszeństwo mają otrzymać gminy bez publicznych usług opiekuńczych; bon nie może zastępować już działającej pomocy.
Najważniejsze założenia
- Pomoc będzie realizowana w formie usług, a nie wypłaty gotówki.
- Zakres wsparcia senior i gmina ustalą indywidualnie.
- Program ma budżet miliarda złotych na trzy lata.