Śledztwo wszczęto 31 sierpnia 2016 roku. W jego toku przesłuchano 488 świadków, zgromadzono obszerną dokumentację, w tym kopie czterech opinii prawnych, oraz kierowano wnioski o międzynarodową pomoc prawną do kilku państw.
W marcu 2026 roku prawomocnie umorzono dwa pierwsze wątki: dotyczące rzekomego odstąpienia od ustnej umowy o wspólnym prowadzeniu śledztwa oraz niewystąpienia o utworzenie polsko-rosyjskiego zespołu śledczego. Najnowsza decyzja zamknęła pięć pozostałych wątków postępowania.
Prokuratorzy ocenili, że zastosowanie Załącznika 13 do konwencji chicagowskiej było w ówczesnych warunkach najkorzystniejszym dostępnym rozwiązaniem. Zapewniało ono udział polskiego akredytowanego przedstawiciela i jego doradców w działaniach strony rosyjskiej oraz możliwość składania wniosków o dodatkowe czynności.
Postępowanie nie wykazało również zamiaru wyrządzenia szkody Rzeczypospolitej, wymaganego do przypisania zdrady dyplomatycznej. Postanowienie z 31 lipca nie było prawomocne; zażalenie przysługiwało ministrowi obrony narodowej i przewodniczącemu Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego. Decyzja nie oznaczała zakończenia odrębnego śledztwa karnego dotyczącego przyczyn katastrofy z 10 kwietnia 2010 roku.
Zakres postępowania
- Śledztwo trwało od sierpnia 2016 roku i objęło przesłuchanie 488 świadków.
- W marcu umorzono dwa wątki, a sierpniowa decyzja dotyczyła pięciu pozostałych.
- Odrębne śledztwo dotyczące przyczyn katastrofy nadal pozostaje prowadzone.